Dude napisał(a):Przecież dosłowne tłumaczenie 3. wersu to: "podałem ci rękę, lecz się wyśliznąłeś"-można mniej dosłownie "chciałem pomóc, lecz na próżno". Ale dlaczego "byłam Twoja"? (...) To musi mówić facet.Dyskusja robi się interesująca. Nie chcę nic przesądzać, ale jednak Dude niezbyt dokładnie przełożył jeden wers. Otóż w tekście jest tak:
"I gave my hand, ah, but you did slip"
A więc niekoniecznie musi tam być przedrostek "po" (podałem/podałam) i nie ma też tam dopełnienia w postaci zaimka "(po)dałam/(po)dałem ci rękę, jest tylko "(po)dałem/(po)dałam rękę" (ja to zinterpretowałem "dałam ci rękę" = "byłam twoja", co można oczywiście uznać za nadinterpretację). Czasownik "give" jest zwykle podwójnie przechodni czyli wymaga dwóch dopełnień - dawać coś komuś. Knopfler tego nie robi. Nie zdradza też płci narratora w tym zdaniu. Tłumacząc to zdanie za pomocą czasownika musimy zdecydować o płci - (po)dałem/(po)dałam ci rękę. Oczywiście, ważne jest to, że inspiracją tekstu była stara historia o statku, który tkwił gdzieś na oceanie i załoga uznała, że jeden z marynarzy przynosi pecha. Tenże postanawia wybawić załogę z kłopotu i popełnia samobójstwo. Ale Mark mówi o tylko inspiracji - jeśli więc w tekście pierwszy wers traktować jako relację tej legendy, to mamy problem. No bo w legendzie marynarz popełnia samobójstwo i bynajmniej nikt nie podaje mu ręki, żeby go ratować. Można wręcz sądzić, że załoga jest z tego faktu zadowolona, bo w ten sposób zostaje uratowana. Poświęcił się jeden człowiek. Może powinniśmy się zastanowić, czy można zrozumieć ten tekst w całości metaforycznie. No ale wówczas albo mamy relację męsko-damską albo męsko-męską (co jest bez sensu z tymi pierścionkami itd.)